Doom Him!

Περιγραφή: Όταν στο νησί έγινε γνωστή η νίκη του Γιακαλή...

HOW THE BUMPKINS WERE COOKING THEIR MEAT

One day may you ask: "HOW THE BUMPKINS WERE COOKING THEIR MEAT?"
Well, I have the answer here...
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ CESKETS!!! Ενα ακόμη μεσαιωνικό έθιμο....

Enjoy thεse mεntally pεople....




Melted brains blended with melted guts together in a traditional food...

Documento of Dancing Bumpkins

Documento απο Πανυγύρι του Ταύρου. Date: 10/2/1997

ΒΑΛΤΕ ΗΧΟ & Enjoy!!!



ΠΡΟΣΟΧΗ/CAUTION!: THIS VIDEO IS ONLY FOR THOSE WHO ARE OVER 18 YEARS OLD....!

Scientific Classification

[No Comment]

Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγέθυνση...

Πίσω από την ευγένεια (gentle boor) των ντόπιων προς τους πανέξυπνους τουρίστες του νησιού, υπάρχει ένα missing link...

Love & Death

Ο όρος Λεσβιακό Καλοκαίρι σημαίνει αυτό που είναι. Είναι η καλοκαιρινή περίοδος που διανύει κάθε χρόνο το νησί (καλοκαίρι: μία από τις 4 εποχές του χρόνου). Το νησί κατακλύζεται από τουρίστες και καλλιτέχνες. Διοργανώνονται αμέτρητες εκδηλώσεις. Μερικές από αυτές είναι οι διάφορες εκθέσεις, συναυλίες και προβολές ταινιών στο αρχοντικό σπίτι Γεωργιάδη. Κάθε χρόνο η θεματολογία αυτών των εκδηλώσεων αναφέρεται στον love & death.

Εκεί έγινε πρόσφατα μία έκθεση του σκύλου* με αυτό το θέμα. Ίσως ήταν λίγο υπερβολική η απεικόνιση της αδελφής με τα φτερά, όμως πολλοί κριτικοί του έκαναν εξαιρετικά reviews και βαθμολόγησαν όλους τους πίνακές του με 5 αστέρια (στα 10), με εξαίρεση τον μοναδικό πίνακα που αναφερόταν στον θάνατο (αυτό βαθμολογήθηκε με 1/10 επειδή αυτό απεικόνιζε).

Ο σκύλος έχει κάνει αμέτρητες εκθέσεις και η φετινή ήταν διαφορετική από τις προηγούμενες: οι καμβάδες ήταν βαμμένοι…

For further information, check these external links:

• Perros in fire!!!
• Paganism & art

Σημειώσεις:

*Σκύλος σε γλώσσα χώρας της Ιβηρικής χερσονήσου (Meaning of Dog in some of the Iberian Peninsula countries)

Γιορτή της Σαρδέλας

Η Γιορτή της Σαρδέλας (ή αλλιώς Σαρδελοπανηγύρι) είναι μια από τις πολιτισμικές εκδηλώσεις του νησιού της Λέσβου. Το όνομα προέρχεται από το κοινό ομώνυμο είδος ψαριού που αφθονεί στις ακτές του νησιού. Η εκδήλωση αποτελείται από γεύματα σαρδέλας, όπως παστές σαρδέλες, ψητές σαρδέλες και βραστές σαρδέλες. Και όλα αυτά με παρουσία φυσικά παραδοσιακής μουσικής και χορού μέχρι τα μεσάνυχτα. Μετά ύπνος!

Το πανηγύρι γίνεται κάθε χρόνο στη σκάλα Καλλονής, κοντά στις αλυκές. Εκεί υπάρχει ένα τεράστιο βουνό από αλάτι όπου ο καθένας παστώνει τη σαρδέλα που κρατάει στα χέρια του και έπειτα δαγκώνει το κεφάλι του ψαριού, όπως είναι το τοπικό έθιμο.

Φυσικά δεν υπάρχουν μόνο σαρδέλας για γεύμα, αλλά επίσης ούζο με σαρδέλες, λαδωτήρι με σαρδέλα, παγωτό με γεύση σαρδέλας, φρούτα με γεύση σαρδέλας και κεσκέτς με άρωμα βανίλιας και ψαριού.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ: Η κατανάλωση σαρδέλας είναι υποχρεωτική.

Πανηγύρι του Ταύρου

Το Πανηγύρι του Ταύρου (Bull Festival) είναι ένα από τα πιο γνωστά πανηγύρια στο νησί της Λέσβου. Τελείται στο χωριό Αγ. Παρασκευή και κάθε χρόνο αρκετοί ντόπιοι και τουρίστες παρευρίσκονται εκεί για να θαυμάσουν τη θυσία του ταύρου (είδος βοδινού). Την τελετή την αναλαμβάνει πάντα κάποιος ρασοφόρος ο οποίος ευλογεί τον ταύρο πριν τη θυσία.

Οι ντόπιοι σφάζουν το ζώο στη διάρκεια του τελευταίου δεκαήμερου του Μάη, πριν την ανάσταση του κυρίου Κυρίου. Η γιορτή ξεχωρίζει από τη παρασκευή του παραδοσιακού φαγητού “Κεσκετς” (Ceskeç)[1]. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει άφθονο γλέντι, παραδοσιακή μουσική και χορό, καθώς και ιπποδρομίες.

Περιγραφή τελετής

Στην αρχή οι κάτοικοι του χωριού στολίζουν τον μελλοθάνατο ταύρο με παραδοσιακά στολίδια και κουδουνάκια μπροστά από το σπίτι του δωρητή ή “πρωτοζευγά”[2]. Έπειτα ένας κληρικός οδηγεί το ζώο μέσα από ένα πέτρινο μονοπάτι που οδηγεί στην ορεινή περιοχή “Ταύρος”, εκεί όπου βρίσκεται το εξωκλήσι που είναι αφιερωμένο στον Αγ. Χαράλαμπο. Ύστερα συνεχίζεται η γιορτινή περιφορά του ζώου, με σχοινιά τα οποία έχουν δέσει στο λαιμό του, ως την πλατεία του χωριού με συνοδεία μουσικής. Τέλος γίνεται δημοπρασία από τους χριστιανούς για το ποιος θα είναι ο θήτης του ζώου, ώστε να εκπληρώσει το τάμα του, και τέλος ο ιερέας χαράζει έναν σταυρό στο λαιμό του ταύρου και η θυσία του γίνεται από επαγγελματία σφαγέα[3].

Ιστορία

Το πανηγύρι έχει τις ρίζες του από πολύ παλιά, στις αρχές του 19ου αιώνα, με αφορμή μια φιλική βοήθεια προς έναν χωριάτη με το όνομα Μαλομύτης[4]. Ο Μαλομύτης, που λέτε, είχε χάσει τον ταύρο του ο καημένος και εκεί που έψαχνε αμέριμνα εδώ κι εκεί στα πυκνά δάση, εμφανίστηκε μπροστά του ο Αγ. Χαράλαμπος και του φανέρωσε την τοποθεσία όπου θα εύρισκε το χαμένο του ζώο. Τον ταύρο τον είχε ληστέψει ένας (συμπτωματικά) Τούρκος, κακός ληστής[5], και ο Αγ. Χαράλαμπος τον τιμώρησε. Όταν ο Μαλομύτης πήγε στο χωριό και εξιστόρησε την εμπειρία του, οι συγχωριανοί του συμφώνησαν να τιμούν κάθε χρόνο τον άγιο με μία τελετή. Έτσι ξεκίνησε το Πανηγύρι του Ταύρου όπου κρατάει μέχρι σήμερα.

Τις προετοιμασίες και την οργάνωση[6] του πανηγυριού ανέλαβε το Γεωργικό Σωματείο (Farmer Union) το 1915.

Σημειώσεις

1. Λιωμένα άντερα ταύρου
2. Πρώτος ζευγάς: “The First Plowman”
3. Professional slaughter-man
4. Με άλλη μύτη: “With another nose”
5. Turkish bad guy
6. Organization of Bull Festival